بخشی از گازی که توسط مشعل ها استفاده می شود برای گرمایش آبگرم بهداشتی مورد استفاده قرار می گیرد، به همین خاطر برای تفکیک قبوض گاز نیاز است تا مقدار این انرژی مصرفی را برای هر مصرف کننده محاسبه کرد.

در حال حاضر از دو روش برای محاسبه انرژی آبگرم بهداشتی استفاده می شود:

الف) روش مستقیم

ب) روش غیر مستقیم

روش مستقیم (حداقل خطای اندازه گیری):

همانطور که در عکس زیر مشاهده می کنید، در این روش در ورودی هر واحد از کنتورهای آب گرم مخصوص استفاده می شود، پایه این کنتورها دبی سنج بوده به همین خاطر قابلیت اندازه گیری دبی (flow) و دمای آبگرم بهداشتی (T2) را در ورودی واحد دارد.

در بخش بعد یک سنسور اندازه گیری دما، دمای آب سرد بهداشتی (T1) در موتورخانه را اندازه گیری و برای کنتورهای آبگرم بهداشتی موجود در ساختمان ارسال می کند.

در نهایت کنتور آبگرم بهداشتی با دراختیار داشتن دبی (flow) و دمای آبگرم بهداشتی (T2) ورودی به واحد و دمای آب سرد بهداشتی (T1) ورودی به موتورخانه ضمن اندازه گیری حجم آبگرم بهداشتی مصرف شده توسط واحد انرژی حرارتی همان مقدار آب را نیز محاسبه می کند.

ب) روش غیر مستقیم (حداقل خطای بالا):

در این روش از کنتورهای حجمی برای اندازه گیری مصرف استفاده می شود، با توجه به اینکه کنتورهای حجمی امکان اندازه گیری دبی (flow) را نداشته و تنها حجم کل را اندازه گیری می کنند، به همین منظور امکان اندازه گیری مستقیم انرژی نیز توسط این کنتورها وجود ندارد، به همین خاطر برای رفع این مشکل می بایستی از یک روش غیر مستقیم استفاده نمود.

روش محاسبه:

1- ابتدا انرژی کل مصرف شده جهت گرمایش آبگرم بهداشتی توسط کنتور انرژی نصب شده در مسیر منابع آبگرم بهداشتی اندازه گیری می شود.

2- محاسبه مصرف آبگرم بهداشتی هر واحد در یک روز توسط کنتورهای حجمی نصب شده در ورودی واحدها

3- تعیین نسبت آبگرم بهداشتی مصرفی روزانه هر واحد به مصرف کل ساختمان

4-